\

Herkül bedenine saplanmış oku çıkarıp fırlatır; bitip tükenmeyen dayanılmaz acıların ıstırabından kurtulmak için odundan ölüm döşeğini inşa eder, ateşe verir ve kendini içine atar. Alevler vücudunu sardığında gökten bir bulut iner, onu sarmalar, alır Olimpus’a götürür.

Efsane, deniz fenerlerinin ışığına yüklediğimiz değişik anlamların her birini haklı kılıyor sanki. Bir yanıp bir söner görünen tükenmez ışık, onda soyutlanan algıların, yalnızlığın dinginliğinde beyinlerde üreyip çoğalan düşüncelere dönüşerek bir şeylerin somutlaştığını simgelemiyor mu?

Yol gösterici, beladan koruyucu, güç ve dayanıklılık simgesi, romantik aşkları başlatıcı, özveri ve cesaret kalesi, esrarengiz, mistik, entrikalı öyküler mekanı; çalkantılı/dingin anlar, mücadele/huzur yılları, korkular/umutlar, doğa/doğaya karşı insan ikilemi; mimarî şaheser, bilim ve teknoloji ürünü, sanat eseri…

Yaratıcılığımızın esin kaynağı: Deniz Fenerleri.

Her ülkeden her denizdeki, her göldeki, her nehirdeki deniz fenerlerinin ve öykülerinin, orada yaşayanların anılarının ve maceralarının, düşlerin, umutların tanımlandığı, irdelendiği, anlatıldığı her dilden yazılmış yapıtlar bir deniz feneri mekanında toplansın istedik, "Sivrice Deniz Feneri Kütüphanesi" ni kurma çabasına girdik.

İlerleyen yıllarda başarılı olabilmek de bizim umudumuz...

Sivrice-Çanakkale
Yaz 2009

Yücel Sayman

Babam askeri doktordu; Konya’da doğdum(1939), Sivas’ta kimlik belgesi aldım, üç yaşıma kadar Erzurum’da büyüdüm. Üç yaşından bu yana İstanbulluyum. Saint Joseph Fransız Lisesi’ni (1958), sonra İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’ni bitirdim. 1964 yılında ‘Devletler Özel Hukuku’ ana bilim dalına asistan olarak atandım; Strasburg Hukuk ve Siyasal ve Ekonomik Bilimler Fakültesi’nde doktor (1969), İstanbul Hukuk Fakültesi’nde doçent (1978) unvanlarını aldım. İstanbul Hukuk Fakültesi öğretim üyesiyken, Türkiye’nin tasarlanmış geleceğini, benim de kaderimi belirleyen iki askeri darbe oldu (12 Mart 1971 ve 12 Eylül 1980). Her iki darbede de üniversitedeki görevimden çıkartıldım. Her ikisinde de Danıştay kararı ile görevime döndüm. 1996-2002 yılları arasında üç kez İstanbul Barosu Başkanlığı’na seçildim.

İstanbul Ticaret Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde öğretim üyesiyim. 2003 yılından bu yana, Pazar günleri ‘Evrensel’ gazetesinde köşe yazıları yazıyorum.

Hukuk alanında iki kitabım ve çeşitli dergilerle günlük gazetelerde yayınlanmış makalelerim yanı sıra, “Avukatlık Zamanı, İstanbul 2006” ve “Özgürlük Zamanı, İstanbul 2008” başlıklı iki çalışmam bulunmaktadır

Hacer Sayman

İstanbul’da doğdum (1948) ve bu kentte yaşıyorum. Sankt Georg Avusturya Kız Lisesi Edebiyat Bölümü’nden mezun oldum (1968). Avusturya Hükümeti’nden aldığım bursla Viyana İktisat Üniversitesi İşletme İktisadı Bölümü’nü bitirdim (1975). İstanbul’da Turizm Bakanlığı’nın açtığı bir yıllık kurs programını tamamlayıp profesyonel rehberlik sertifikası aldım (1976). O tarihten bu yana serbest ticaret yapıyorum. Beyoğlu Tünel Geçidi’nde bir eski/yeni dekoratif eşya dükkanı (ARTRIUM) ile karşısındaki kafebarrestoranı (KaVe) işletmekteyim.